Lize Living

Oh – Oktober het oorgevlieg

2007-11-01T01:24:00.000-07:00

Skud die koppie- waar was Oktober? Verseker verbygevlieg.
Wat wel gebeur het is die Herfs het verskyn – onmisbare gele, rooie en sjokoladebruine. Ek is gek daaroor. Die vroeë oggende ry ek en die kinders met ons fietse as bende skool toe – blitse Bilthoven bende.En ons tel blare op, wikkel ons koue neuse en babbel die hele fietspad deur. So gepraat van babble – liefste Lida het arriveer in Oktober. Sy bly nou in Leiden en ek geniet haar babbels alreeds. (terug in die trippelkamerJ)

Maar soos goeie Oktober op Tuks is, is Oktober in UvA (Universiteit van Amsterdam) ook studie en eksamentyd. Ek geniet die Kulturele indurstrie studies baie. Elke week 8 arikels om deur te werk, definisies, case studies, klasdebatte en ‘n Wallstreet journal optel langs die fotostaat masjien. Alles is ge’net’ hier, so punte, klasnotas, e-mails, digitale biblioteek etc. Maar super kalm. Nederlanders is kalm oor die lewe hoor. Al die probleme word gespoel deur die fietsspin en die los vanself op. Salig!

Bietjie inspirasie uit Utrecht

Maastricht

2007-11-01T01:02:00.000-07:00

Ek was uiteindelik in Suid-Nederland. Ek het gaan kyk hoe Louise optree in die Musica Sacra festival in Maastricht. Sy bly as tipiese drama student lekker sentraal in Maastricht in ‘n bo-vertrek(e) met hippies as verhuurders. Ek was geweldig geinspireerd deur haar toneelgroep se ‘play’ – lampe wat gedim op skouerhoogte hang oor die hele verhoog en ‘n ‘footage’ effek waar die akteurs se interaksies live as ‘close-ups’ geprojekteer word in die agtergrond. Ek geniet absrakte vertonings so baie – geniet die intripitasie-vryheid.
Sondag was ‘n heerike kontras op die abstrak-indulgence – ons vat ‘n Sondagoggend bus deur Suid-Limburg (die provinsietje). En hier voel ek onmiddelik soos ‘n hobbit tuis in The Shire van Lord of the Rings. Ek speel selfs die filmmusiek in my kop terwyl ons ry. Ja, hier lê Nederland se bergies – rollende weilandbergjes, koeie, klein huisies, skapies en dikke groen gras. Heerlike Sondagtrippie.

Dit was erg gezellig so met Louise en haar moeder in Maastricht. En ons is getreat – langs die water by master-chef restaurant geeët, gegiggel tussen die borrels, geluister na die Linburgse vloeidialek van mengsel tussen frans, duits en nederlands en net gevoel asof die lewe moet gebaseer word op lang etes.

Ons laaste ‘event’ was ‘n goeie komedie – Death at a Funeral. Skreeu-snaaks, een van daardie wat die trane laat rol. En toe is die lekkerkry klaargekry en ek ry my twee-uurtjies terug huis toe vir nog ‘n vol week van basiese huistake.

Nuwe konsep - mijn wortelland

2007-08-21T13:11:00.000-07:00

Dis somervakansie in Nederland en die ou landje is leeg, want die Nederlandser reis. Ek het my Franse toer skielik verander na 'n vlugtige Suid-Afrikaanse toer. Die KLM-vlugte vanuit Nederland was stampvol, want 'n safari in Afrika is verseker een van die topplanne aan die kant. My motivering: ek kom gou huis toe. Maar voor ek terugvlieg moes ek vir oulaas 'n kulturele gebeurtenis in Utrecht bywoon. Dit was PARADE tyd.

Die Parade is 'n mobiele teaterfees gekleed as a 'funfare'. Daar is hordes teaters opgerig, produksies vir oud en jonk, cocktail areas, poffertjes bakkerij, mallemeules ens. Een spesifieke stalletjie het my veral laat gil van kreatiewe-satisfaksie - die 'silent disco'. Dis lykmy 'n wêreldfenomeen (http://www.silentdisco.com/) waar jy oorfone op sit en dan saam met mense disco. My kindertjies het dit gaan doen en dit was net SUPER om te sien. Omgewingsvriendelik, vermaaklik en net eenvoudig slim. Die twee obskure DJ's is veral die kersie op die koek.

Die volgende dag is ek op die oggendvlug na Suid-Afrika. Wat kon ek verwag na 9 maande? My liefste gesinnetjie, nog dieselfde. Ek het 'n vooropgestelde agenda gehad, want my tyd was min en my kop bietjie los van my lyf. Dinge wat vir my besonders was:

- inkruip by ma in die oggend
- musiek luister met pa

- stories-luister by ouma

- my sus se 'crib' sien en haar hond, Mika, te ontmoet
- naweek by Yolandi in Johannesburg

- baie etes, koffies en gin en tonics met vriende

Carlien uit die bos sien

-ek maak kos vir my ouers

- uit-eet soos in die ou-dae met ouers

- vriende se laat-nag stories luister

- Retha en Danie se baba Lara sien

- musiekmaak met ou bekendes

- koorkonsert in die Musaion

- skinnerstories en deurmekaarstories

- Sunday Times oggende

- Jane Austen fliek by Nouveau op Vrouedag

- Troue-geselsies

- ou bande weer smee

In 'n neutedop dink ek dit was dit. Ek het teruggery lughawe toe in stilte - is ek bly of hartseer. Ek sit op my BAA vlug en sien my persoonlike entertainment system en ek besef - nee, wat ek is bly om weer te vlieg. VOORT MET DIE REIS!

Ek land lekker vroeg in Londen. Goeie ou Boeta (Christiaan) kom haal my en dadelik is dit babbel en bekkie.

My hoogtepunte:

- Tate Modern

- ronddwaal in Londen City (verby die Deutsche Bank sfeer)

- Bedroom Bar kuier (Kaapstad clan, Menlo clan, Koshuis clan, en Werner de Waal)
- Sien Renier Bosman (die dude langs wie ek van Gr2 al af in elke klas langs land)

- Sien Erika Beneke en haar en Rich pragtige grondvloerwoning met 'n kat, keyboard, kitare, cds... etc

- Engelse oggend met die Wilsons (KM en Bruce) in Hampstead gardens. Super super super.

- St Pauls katerdraal met 'n koor wat vir Evening song oefen
- Freshlyground live konsert met al die res van Suid-Afrika in Londen

- Greenwich gardens piekniek met Boeta en die internasionale groep - kontroversieel

- Vlooimark Maandag met Erika in Camden Town

- Drink laaste glas wyn by oudste Winebar in Londen naby Embankment- Hoera!!!

Sal ek in Londen kan kom bly?

Toe ek op Schipol land en weer in my eie Nederlandse trein ry weet ek :' Hier is ek nou bly om weer terug te wees'

Die eerste week moes ek weer aanpas - stryk,was,kinders,kamers en koor. Maar toe ek op 'n Saterdagmiddag rustig in 'n bos/veld/wandelarea so 5 min van my af gaan ontspan en daar kom skielik 'n swart perd sy neus in my hare steek - toe weet ek ek wil hierdie dae in Nederland vir NIKS ruil nie.

Ek is op 3 September weer student - internasionale student!

ps- net gou oor die perde - ja, hulle loop so wild rond. Super sosiaal hoor, hulle volg jou om gestreel te word. Ken 'n Pretorianer so 'n omgewin

Museum nacht

2007-07-12T04:39:00.000-07:00

Intussen het ek 25 geword, vriende gemaak, Pirates of the Carribean baie geniet en ook 'As it is in heaven' as 'n verjaarsdag partytjie gehad. Ek het ook 'n nuwe toevoeging tot LIZE se CD versameling - BABEL!!!

Die mees onlangse stimulasie inspuiting was Museum nacht in Utrecht. 8 Museume is oop vanaf 21h00 - 02h00. Die tema van die event was die 7 hoof sonde. So elke museum het 'n tema gehad - Hebsug, gulsigheid, hoogmoed, gemaksug, lust, afguns en woede. Hulle het ook idolatrie bygelas. In die museum is daar dan 'n paar DAKKAMERS waarin jy 'n voorstelling kan sien. Soos bv ons moes geblindoek in die duiwel se kamer instap en ons grootste vrees op 'n papier skryf. Toe ons ons oë oopmaak staan 'n duiwelgedrog voor ons, neem ons papier, laat ons een vir een opstaan en dit hard op sê en dan sit hy die papier in 'n liquidizer. was so vreemd. By Gemaksug uitstalling kon jy heerlik op kussings sit en word omring met engele.

Jy kan dan kies uit die wensmenu en dan word jou wens vervul. Ander vertonings was o.a. 'n vrou wat in die kweekhuis se dam staan en 'n lang monoloog voordra oor retoriese vrae. So stunning oorgekom.

In die lokaal langs die kweekhuis is daar 'n dam met Amazone waterlelies wat 40kg op hul blare kan dra. Die wit lelie pronk dan in die middel van die dam. Daar was ook onder die tema van gulsigheid 'n oester proewery. Jy moes self oesters oopsny met 'n mes - lang proses. Die museumtog vat jou deur die stad en al langs die pad loop jy verby uitbeeldings soos die lugborrel waarin jy kan klim en voel hoe dit voel 'to live in a bubble'.

Ons aand het geeindig in die Spoorwegmuseum waar Dorfmeister 'n drum and base party tussen die ou treine gehad het. Die hele aand was fenominaal en ek is so geinspireerd.

Museumnachte is deel van Kulturele Sondae wat elke stad reël in Nederland. BEVORDER DIE KUNSTE. Die internationale Straatfeeskopetisie het ook op Kulturele sondag plaasgeving in Utrecht.

Super innoverend! Dis wat ek wil doen en my pad hierheen is my Masters in business studies with specialisation in cultural industries by die Universiteit van Amsterdam. Ek begin 3 September klas loop. Hiephiephoe

Hoofma

2007-06-18T05:51:00.000-07:00

Ek was die naweek die hoofma. Die ouers was weg en ek het drie kinders van Donderdag tot Sondag onder my vlerk gehad. Natuurlik moes ek genoeg aktiwiteite reël om hulle besig te hou. Ek kan nie rêrig onthou of my ma-hulle my op lekker uitstappies geneem het nie, maar as 'n volwassene geniet ek dit nou geweldig. Vrydag vat ek die kleintjies en hulle maats na KIDZcity. Dis 'n massiewe binnenshuise speelpark. Tonnels, glyplanke, lekkers, stampkarretjies (krul almal se tone al?). Natuurlik moes ek proviant saam neem, want ek het geweet hulle gaan heeltyd neul vir spookasem en allerlei soetgoed. Ek verbaas myself soms deur in 'n STRENG juf Rottenmeier te verander. Mens probeer so hard om jou fokus te hou, maar teen die einde smelt jou hart en jy laat 'snoepjes' maar toe.

Saterdag, na vioolles is ons met die trein na NEMO in Amsterdam.
Dis 'n groot wetenskap musuem. Jullle sal my ook nie glo as ek jule vertel hoe bly ek raak as 'n museumrestarante 'n kiddies menu het nie. NEMO was perfek! Kinders kon binne 'n seepborrel staan, 'n 3D film kyk van hoe die menslike sel lyk, speel met magnete, elektriese ladings, met 'n verouderings program sien hoe jy gaan lyk as jy 'n ouma is, DNA speletjies speel ens. Daar was te veel om op te noem, maar weet dit, ek sal verseker teruggaan.

Dis vir my so 'n voorreg om soveel tyd met kinders te spandeer. Eintlik herleef ek my eie kinderjare. Ek kan so goed onthou hoe dit voel om iets nie heeltemal te verstaan nie, of hoe groot die wêreld om jou lyk, of hoe moeg jou bene raak as jy saam met grootmense loop. Dit alles ervaar ek nou weer, maar as 'n aanskouer. Ek onthou dat my gedagtes so dik en vaag gevoel het toe ek klein was. En soos dinge vir jou sin maak, kom daar 'n 'lightbolb' oomblik. Fenominaal.

Parys

2007-05-29T05:05:00.001-07:00

Ek was al langer as 'n week gelede in Parys en nou moet ek nadink. Binne die eerste uur het Parys jou hart gestreel. Mens kry 'n sagte glimlag as jy vir die eerste keer deur die strate stap en die balkonnetjies sien en die franse gesprekke hoor. Dan besef jy opeens jy is nou in PARYS en jy spring op en af en lag hardop. Janita het my op Paris Nord ontmoet en wat so ongelooflik was, is dat ons vinnig gegroet het en opeens begin gesels asof ons mekaar gister laas gesien het. Sy het vir ons 'n oulik kamertjie gereël in die Latin Quater en ons kon onmiddelik verken. Sy was nou al 'n week in Parys en kon my gou op 'n loop verby die groot merke vat. Chat-chat al die pad, so sonder om vir mekaar te kyk, maar eerder in die lug kommentaar te lewer op alles wat ons sien. Dit was effens bewolk en ons het amper gedink ons gaan papnat op die Eiffeltoring moet oh-ah. Verrassing toe ons bo kom - oopgetrek en vars sonsondergang. Champanje-tyd!

Die landmerke in Parys is so imposant (kan ek dit so beskryf?). Die Arc de Triomf straal nasionale trots uit en die Eiffel ook. Jy kan dit net nie mis nie. En Parys lyk nes die geadverteerde Parys. Of dit op film, boek of plakaat was, Parys lyk so.

Om te toer saam met Janita was 'n fees. Sy is 'n lopende wikipedia. Wat ook lekker was is dat sy absoluut tyd neem om die detail te geniet. Ons het na al die detail op kerke en vensters gekyk en al die info-bordjies gelees. Janita het seker gemaak ek kry 'n goeie oorsig oor al die 'main attractions' en dan was daar sulke puur-Parisian oomblikke soos kaas en broodjies eet op 'n bankie in die Notre dame se skadu, croissants in

die oggend met sterk franse koffie waarmee ons hardloop verby die broodfees voor die Notre dame, straatkafeesittery, Rodin standbeelde betas ens.

Saterdag is ons Versailles toe - die grootste paleis in Europa. Ons 'audio tour' deur al die minaresse se kamers en hulle chill kamers ens. Ons kom eers later by die pragtige operahuis en kapel. Daar het 3 500 adellikes gebly in Versailles en met die was die paleis soos hulle dorp. Die kamers is gegoud en geskilderd en ge-oordoen. Adellikheid het hier sy definisie gekry. Maar die mooiste was die tuine met duisende fonteine. Ek kon myself daar sien rondloop vir nog baie lank. Maar die wyn het my en Janita geroep en ons was reg om te fantiseer oor ons koniklike never-neverland. Die Sondag is ons St Denis toe waar al die koninklikes begrawe is. Van paleis tot ondergrond. Ons laaste stop was Montmatre en die Sacre Coeur katedraal. Dis 'n wit moderne katedraal op 'n heuwel - vir die wat nie weet nie. Die interior is modern en amper 'Latin-American catholic' - soos goue harte met aortas ens op die beelde en helderkleurige mosaiekwerk. Montmatre is waar Picasso en Van Gogh ook inpirasie kom soek het - o.a. The moulin rouge. Die plek is wat Melville moes gewees het. Eksentriek! Daar is nog soveel wat ek kan vertel, maar miskien moet ek dit hier laat. Ek was so geinsprireerd met my treinrit terug dat ek my Europa-boekie van voor tot agter bestudeer het. waarheen volgende?

Gaan Parys toe - eendag!

Toevallighede

2007-05-10T01:07:00.000-07:00

As mens op riglyne leef en spasie los vir improvisasie en verandering dan gebeur daar baie verrassende toevallighede. Soos om rofweg jou pad uit te werk en dan net te ry, maar hier en daar af te swenk soos jy interessante dinge raakloop. My wyse vriend De Wet het gesê :"lize, jy is 'n A tot B mens. Jy hou nie van skielike verandering in die planne nie." Dit was altyd so, maar 'I've changed - HA'.

Hier is 'n paar plekke en dinge wat ek toevallig op afgekom het.

Kasteel Broekhuizen
Ek was oppad Rhenen toe en hier tref die bordjie Broekhuizen my. Ek was toevallig al in 2001 met die koor hier en het 'n foto van my en 2 ander vriende wat die dag 'colourcoded' was saamgebring na Nederland. Al die tyd was dit nie die dorpie Borekhuizen nie, maar Leersum net langsaan waar ons gesing het. Broekhuizen is slegs die kasteeljuweel in die area. Ek het heerlik op 'n bankie gaan sit, op die kasteel landgoed uitgekyk en ge'lunch'.

Amerogen
Pragtige herenhuis van Van Rhede hier in Amerogen. Die mooiste ou dorpie met pragtige bosse!

Culemborg
Jan van Riebeeck het hier sy jeug spandeer. Ook 'n pratige groen stad met 13Eeuse stadsmure nog.

Almere

Die stad is langs die Ijselmeer en die uitsig is pragtig. maar somehow doen die Nederlanders niks opwindends met die omgewing nie. Bou aaklige praktiese woonsteltorings en massa 'bewoningsareas'. Maar dan skielik kom daar paar argitektuur prikkels deur en jy kan weer iets moois waardeer.

Diere in Nederland
Die lewe van koeie en skape is idilies hier. Kan ek reinkarneer as 'n lammetjie eendag.

Nog iets wat ek besef het is dat ek so bewus is van bome, want ek sit heeldag op die 3rde verdieping en sien vir die eerste keer bome vanaf die mikke.

Koniginne dag

2007-05-01T05:02:00.000-07:00

Miljoene mense skryf seker vandag oor hulle Koniginnedag ervarings. Dit was wild, groot, chaoties en werlik iets wat ek nie verwag het nie. Almal het gesê Koniginne dag is groot en jy sien net oranje ooral, maar om dit te beleef was iets besonders. Nederland draai op haar kop op 30 April. Vanaf die vorige nag is daar grootskaalse partytjies aan die gang. Ek was die aand in Utrecht. Op elke plein is daar ‘n partytjie. Die plein het ‘n verhoog, goeie beligting, vele bierstalletjies en hordes mense. Nee, ek bedoel HORDES. Dit was fantasties om goeie dansmusiek te hoor reflekteer teen ou geboue. En die massas dans! Die grootste party was in die Domplein (ja, die Utrechtse kerkplein). So verbeel julle groot kerktorings wat tril op woeste ‘drum and bass’. Fenominaal. Ons het gedans en gedans en toe die meisie agter my op my romp opgooi, toe besef ek dis tyd om te gaan.

Maar die partytjie het voortgegaan tot in Koniginnedag in. Ons is die oggend Amsterdam toe. Ons het oranje naels, oranje pette, krone en allerande ander snaakse versierings. Die treine is vol oranje mense en die strate in Amsterdam wemel. Daar is verkeersknope in die grachte, daar is mensknope op elke straat, maar die musiek dreun en almal gaan te kere. Ons kom uiteindelik by Museumplein uit en daar is die hele grasperk (so 3 rugbyvelde) vol mense. Daar is elke 15min ‘n nuwe gaskunstenaar. Ons was ‘n paar mense wat gegaan het en het mekaar konstant verloor. Gelukkig het Dominique ‘n oranje roos gehad, wat sy in die lug gehou het sodat ons dit oor die massas kan sien. ‘Volg die roos’. Behalwe vir die parties is Koniginne dag ook ‘n vrymarkdag, waar mense al 6uur die oggend hulle stalletjies opsit. Jy moet jou plekkie al vroeg afbaken. Almal verkoop hulle ‘spulle’ (goeters). In Vondelpark het paar kinders ook musiek gemaak, of speletjies laat speel. Daar was selfs ‘n vrou wat cocktails vir jou kon maak. Die oulikste verskynsel vir my is mense wat ‘Free huggs’ uitdeel. Te oulik.

Ek kan bladsye hieroor skryf, maar ek dink foto’s verduidelik dit die beste.
Maak ‘n plan om volgende jaar hier te wees vir koniginne dag.

Blomme, bote en fietse

2007-04-16T03:21:00.000-07:00

Dit was 'n lieflike 26grade celcius naweek en die Nederlanders was op hulle fietse. Ons het water gaan soek en is toe na die mere naby ons. Die see is net te ver en ons het nie geld om op treine te klim nie. So, ons klim op ons fietse en is Loosdrecht toe en die volgende dag Huizen toe. Albei plekke is waar die Kase hulle bote stoor. Hier sien jy geen luukse waterfronte nie. Nee dit mag nie, alles moet natuurlik bly dus lyk die hawens maar kaal. Oe, maar oor die mere sien jy hordes wit seilbootjies rustig vaar. Idilies. Hier gaan alles rustig.

Dis wonderlik om te dink jy kan Nederland plat en deur fiets. Ons is deur die pragtige Laren en Blaricum en toe vanaf Huizen langs die meer na Bussem. Ek praat nou hier van maklik 'n 60km trippie. Die fietspaaie neem jou deur woude, woonbuurte, oop velde, boerderye en dorpies. Ek het lekker ge'tan' en die wit horlosiering om my arm het my net weereens laat besef hoe WIT Europa is.

Soos in Kaapstad is my doel hier om vriende te maak met bootmense. Ons moet gaan seil.

Paastyd

2007-04-15T12:46:00.000-07:00

Dit was 'n religieuse Paasfees vir my - erg Nederlands - intiem en onpretensieus.
Ek het in die Janskerk se kerkkoor gesing. Voor die besige Paastyd is daar ook 'n voorbereidingskamp gereël en dus kon ek gou al die koorlede beter leer ken. Ons was Schoorl toe, buite Alkmaar. Hier stap 'n paar op die stand.
Op die kamp word ek blootgestel aan die regte Nederlandse maniere - eet brood, kaas en sop. Ek was ook sommer met die eerste middagete aangewys om in die kombuis (keuken) te help opwas. Ja, Nederlandsers is gesellig, maar prakties. Die koortjie se gemiddelde ouderdom is 38 en ek is die jongste met 5 jaar. Soos koormense maar is, is ons 'n lekker diverse klomp geesdriftige siele.Werkloses,gays,onderwysers, staatswerkers, kunstenaars, toneelbouers,filosofie studente, spraakterapeute- en al die ander stereotipes. Hulle doen aan die begin intense ligaamsbeswussyn-oefeninge, daar word kerse in die middel van die kring gepak en almal kry 'n pak musiek. Ons gaan doen 'n wandelen in ons pouses en dan 'borrel' ons in die aand.(drankies, wat die dirigent aangewys is as kroegman)
Die volgende dag is ALMAL in dieselfde klere behalwe ek en die dirigent. Erg prakties sê ek jou.

Die Janskerk is 'n Eukomensiese gemeente wat beteken ons het Katolieke, Protestante en Evangeliste in die kerk. Hulle kombineer liturgie, simbole, liedere en feeste. Dus begin ons 'Goede week' met PALM -sondag. Dis die viering waat Jesus met Palmtakke toegejuig word en op die esel ry. Die gemeente kom almal in die voorkant van die kerk bymekaar en almal kry 'n palmtak waarmee die koor die gemeente dan inlei na hulle sitplekke. Die kinders maak ook dan Paasstokke wat hout gedekoreerde kruise is. Met elke diens staan die gemeente aan die einde in die koorgedeelte van die kerk (die verre agterkant waar die dominie en 'altaar/tabernakel' gewoonlik staan.) Ons staan in 'n kring en dan hou ons hande vas, sê 'n verkorte Onse Vader en dan kan mense voorentoe kom en gebede voorsê.

Die volgende dag in die Goede week is Witte Donderdag. Hier is dit Jesus se laaste ete met die disipels. Ons dominie kon nie nagmaal bedien nie, omdat hy getroud is en die katolieke sy van die kerk verbied dit. So in plaas van nagmaal kry almal 'n druppel nardus olie in die kring (as ons aan die einde in die koorgedeelte staan). jy sit die nardus olie aan jou pols, vryf die saam en dan kom die geur uit - Jesus, die geur van ons lewe. Dit alles word gedoen in salige stilte, waarby jy na die middel van die kring gaan en buk by 'n klein bakkie vol olie.

Goeie vrydag is die volgende en aan die einde gaan almal weg in stilte - na denke. Die hele diens deur lees verskeie gemeentelede verse, dan is daar 'n gedig, dan 'n solo instrument. baie intiem en oop.

Die Saterdag is daar die Middernag Paasnag diens. Stunning om middernag te sing hoor. Die aand is so intiem en ons word geraak deur 'n kragtige saksefoon solo wat een van die koorlede speel in die vleuels van die kerk. resoneer deur jou bene.
Ek moet by sê dat die kerk is in Utrecht en ek fiets 'n halfuur soontoe. Dus fiets ek ook 2h00 die Paasnag met 'n ander koorlid terug huis toe. Die volgende oggend sing ons weer in die Paas-oggend diens.
Dit was 'n stunning ervaring. En ek sluit die Pase af met 'n ete by een van die koorlede.

Hier is twee van die besondere liedere wat ons gesing het.

om Vrede
Veel te laat heb ik je lief gekregen
Schoonheid wat ben je oud wat ben je nieuw.
Binne in mij was je,ik was buiten
en ik zocht jou als een ziende blinde buiten mij,
en uit gestort als water liep ik van jouw weg
en liep verloren tussen zo veel schoonheid
die niet jij is.

Eerste stem
Eerste stem, Herder der Ziel, Gij, Enige, Ik zal er zijn,
ach, hoe is uw naam, Gij die ons schiep?
Hoor ons dan nu en roep ons weg,
uit chaos ellende en matheid,
raak onze veerkracht aan
raak onze veerkracht aan

Leiden

2007-04-03T03:14:00.000-07:00

Daar is ooral bloeisels en in die aand voel jy die vreugde in die skemerskakerings. Die dae is soos in die Kaap - koue briesie en bloue lug. Dit voel asof iemand nounet jou lense skoongemaak het.

Ek het soos 'n konyn in Leiden rondgespring. Ons is met 'n kanaalboot deur die stad en soos julle kan sien kry ek nie genoeg van boothuise, Nederlandse boustyl en brue nie. Die stad wemel met mense en die Nederlanders plak hulself lui in die sonkafees. Die populêrste plekkie is Annie se verjaardag - jip jy het reg gelees.

Die Universiteit van Leiden is hier sentraal.Ook is Rembrandt hier gebore, so jy sien gereeld groot skilderye op geboue. Die Nederlandse studente lyk almal 5 jaar ouer as ons. Langer, stylvoller, meer selfvertroue en verseker meer beweeglik. Ons was die hele dag in botsings met fietse. Ek het ook 'n vinnige visioen van my droomlewe gehad toe ek 'n geparkeerde alpha langs die gracht voor 'n regop huise sien staan.

Leiden is maar 'n stad wat deur studente beheer word. Die eetplekke is almal goedkoper, daar is vlooimarkte, leë kerkpleine en ook 'n man met 'n Springbok rugbytrui. Tussen die gewemel, staan daar pragtige stadsmerke, soos die mooi wit rusbankies onder 'n massiewe boom, of die botaniese tuin langs die kanaal. Leiden is soos Potch sonder die stofstrate en akkerbome en met 'n Europese flair.

Arnhem

2007-03-19T04:08:00.000-07:00

Dis hier in Arnhem waar ek in 2001 besluit het om eendag terug te kom na Nederland. Die koorkompetisie het hier plaasgevind en ek onthou so goed hoe al die kore deur die strate geparadeer het as deel van die koorfees.
Om nou weer deur die strate was so aardig. Ek besef nou hoe ander ek dinge nou sien. Ons het so rondgeskarrel in die vreemde stad toe, en nou is ek al so gewoont aan die Nederlandse maniere, die vreemde strate, uitlegte en die belangrikste- hoe om myself te positioneer.

Hier kon ek weer voel dat ek effens meer volwasse is.
Koorvriende bring hierdie fotos herrinneringe? Die plein waar die opening was (dis eintlik 'n parkeerarea. die 'obvious choice' McD, die groot kerk waar Prof vd Sandt ons verduidelik hoe klokkespel werk. Mooi herrinneringe.

Wat ek nou van Arnhem maak, is dat dit baie soos wat ek San Fransisco voorstel. Ook hier is Nederland nie meer plat nie hoor. Net buite die sentrum is die woonbuurte en die groot Park Sonnebeek. Ek het amper die hele middag hierin rondgeloop. Dis ongelooflik om skielik uit 'n bos te kom en op 'n 'estate' kasteel af te kom.

Shakira was in Arnhem die dag, so baie kuierplekke het afterparties vir Shakira-fans gehad. Ek het belsuit om na die Filmhuis te gaan en het Babel daar gesien. Dit het die oscar vir beste film musiek gekry.

Arnhem, is nie meer vir my so 'charming' plekkie nie. Dis nou 'n rustige Nederlandse stad met kuns, kultuur en besighede. Ek mis skielik die 'eksentrieke'.

Haarlem

2007-03-16T09:26:00.000-07:00

Ek wil omtrent in elke dorpie in Nederland bly. Daar is iets aanlokliks aan klein woonstraatjies met klein beknopte huisies met ‘n fiets geparkeer voor die deur.

Haarlem is ‘n pragtige stad. Dis grooter as Gouda, maar ek sal sê mooier. Ek loop altyd tussen die woonbuurte en kyk in mense se huise in (niemand het mos gordyne nie). Dis amazing om die standard eetkamertafel met ‘n laptop, koerant en vrugtebak te sien. Al die huisies in silverskoon en meestal so mooi gedekoreer. Ons het tussen die huisies – op klein ‘gemeenskaplike’ areas afgekom - sulke skielike pleintjies - dan sien jy kinders speel of die bure almal ontmoet in die klein pub op die hoek. James Morrison se treffer blêr ook vanuit ‘n jongen se kamer terwyl hy sy sondag ‘ spring cleaning’ doen.

Dit raak nou lente en bloeisels is ooral te sien. Die dae is helder en voëltjies sing kliphard.

Om die Grote kerk plein is daar lekker staatkafees en ons het vinnig om 6uur vir ‘n live jazz session gegaan in een van die pubs. Ek kry spaanse wyn en ons deel sommer ‘n tafel met ander ou Haarlemers. Ons was eers beskeie en soek ‘n privaat tafel, maar toe lag die locals en sê ons moet by hulle sit – hier is dinge mos gezellig.

Gouda

2007-03-09T02:09:00.000-08:00

Dis hoe 'n klein tradisionele Nederlandse dorpie lyk. 'n Mark, 'n kerk, 'n gracht en fietse. Op 'n Donderdag en Saterdag is daar rondom die Stadshuis 'n boeremark. Kaas, vrugte, 'imports' en gebak. Vir baie mense is dit die enigste rede om Gouda toe te kom. Ook natuurlik die fenominale Janskerk met haar 37 loodglasvensters.

Maar ek dwaal graag tussen die huisies rond. Ek se dan na elke straatjie:'ek wil ook so huisie he, of in so straatjie woon'. Kyk net hoe oulik en knus. Het mense wat in so straatjie bly, nie net 'n ander perspektief op die lewe nie?

In watter tipe huisie sal ek eendag eindig?

Amsterdam

2007-03-09T00:35:00.000-08:00

Switserland – die Rooi Kruis

2007-02-25T10:21:00.000-08:00

Ek is terug van my eerste Europese ski vakansie en sit gepas met ‘n yspak op my linkerskouer. Laat die spanning opbou, ek sal later uitbrei.

Ek en Reinier het met die twee oudstes 11ure in die kar afgery Switserland toe, terwyl Marianne en Florence afgevlieg het. Ek was voorbereid met allerande karspeletjies om die 2 besig te hou, maar hulle was heel tevrede om net DVD’s te kyk. Ja, hulle het oulike skermpies wat jy dan aan die voorkopleunings vasmaak en dan koppel jy ‘n DVD speler en voila. Ons moes wel heeltyd saamluister, maar ek was tevrede om net Belgie, Luxenburg,Frankryk en Switserse landskappe te sien. Reinier se kar het ook ‘n TomTom navigasie program waar jy jou bestemming intik en hy gee jou die beste roetes, arriveertyd en verkeersinfo. Fantasties. Ek moes net ‘n foto neem om almal te wys hoe naby ek aan great stede was. Ek het ook op tye bestuur.

Ons slaap oor in ‘n B&B in Bulle. Hier is ‘n paar snaakse elemente in die B&B.

En my eerste oggenduitsig van Switserland.

Die doel van die vakansie was om die dogters te laat ski. Ons het in ‘n pragtige hotel apartment in Chateau D’Oex gebly. Die dorpie is naby Bern. Hulle het wel die minste sneeu in 30 jaar gehad en dus was niks rêrig onder ‘n ‘wit laken’ nie. Die uitsig was nogsteeds great.

En die hotel het ‘n swembad, Jacuzzi, Sauna en stoombad.

Ons het ski-skoenie,skies en stokke gehuur by Freddy Bach Sport. Ski skoene is baie moeilik om aan te trek en super ongemaklik ook.

Ons het ook dadelik ingeskryf by die Swis Ski Skool en ek is met die kabelkar op saam met Rebecca en Dominique. Ek was die oudste beginner en het ook natuurlik die meeste gesukkel. Die kleintjies het nie gewig om topspoed met die berg af te gaan nie. Ook is hulle vreesloos. Volwassenes ski vinnig van ‘n berg af en is VREKBANG. Ek was heel agter en het konstant my balans verloor en neergestort in die sneeu.

My instrukteur, wat ook die skoolbaas was en wat op my berugte dag 40 geword het, het my mooi gehelp, moed ingepraat en my bejammer. Hy sê: “ Lize, dis alles in jou kop”. Dit is so. En ek het ook besef dat skiing my kwesbare selfvertroue openbaar het. Ek het geval, gelag, opgestaan, weer geval en ingegee. Ek is na Florence (4) se beginnersskool toe en daar kon ek rustig by die ou klein ski-slope afgaan en my selfvertroue terugwen.

Maar die tweede laaste dag gaan ski ons familie in Gstaad en ek val weer op my skouer. Ek gee daar moed op. Ek trek die skies uit en stap die berg af. Mens voel oorwonne, maar ek besef ook ek gaan nie ‘n topspoed, adventure junkie, ski- wenner in een week word nie. Die volgende oggend is ek hospital toe met ‘n groot geswelde skouer en ek moes weereens my moed in my sak steek en vir ‘n naakbo-lyf xtrale sessie gaan. (Op hierdie stadium is my inhibisies by die deur uit, hoor). Alles in orde, net erge swelling tussen my skouer- en armbene wat bloedvate ook gekneus het. Iets soos Hematomia?

Wel, ek is terug met ‘n storie. Maar Switserland was GREAT. Die land is vir my kaas, vluweel hotelle, sjokolade,sneeu, berge, houthuise, pelsjasse en top skiers. Dit was fantasties en al drie die kinders kan nou ski. Ek het Switserland gesien.

Sneeu

2007-02-09T04:10:00.000-08:00

Dit het begin sneeu en ek was in Laren, 'n mooi klein dorpie met 'n goeie moderne kunst museum. Sneeu en stilte gaan verseker saam. Gistraand het ek by die klavier gesit, wat pas gestem is, en ek het so ietsie gekomponeer. Een daar sms Richardt. Mooi telepaties.

Sneeuw

Het wit.

Onhoorbaar is

het wit.

Slechts wat getrippel

van vogelpoten

heel omzichtig

'n de bange

stilte van het

wit.

Onhoorbaar ligt

het wit in de

leeggeblazen ochtend.

Ik schrijf er

geen voetstappen

in.

Roland Jooris uit: Met gekleurde billen zou het gelukkiger leven zijn, 250 onvergetelijke gedichten met zorg verzameld door Jan van Coillie, Averbode1996 Tiba.

Die begin van die jaar

2007-02-05T12:40:00.000-08:00

“Ek was besig met dinge” – dis hoekom ek so lanklaas geskryf het. En ek kan nie rêrig sê met wat alles nie, maar die tyd het net so vinnig gegaan. Ek voel wel of ek nou in ‘n roetine geval het.

Ek het Sondag ‘n potensiele kerktuiste vir my gevind. Dis die Jankerk in Utrecht, wat die studentegemeenskap is, maar met weinig studente. Hulle het wel ‘n mooi gebou, klein koortjie, speel met klavier en orrel, lekker gemeenskapgevoel en mooi liedere. Een van die liedere se woorde is soos volg:

Uit staat en stand en wijsheid losgewoeld.
Omgewaaird, ontwortelde plataan.
Toen heft hij licht onder zijn schors gevoeld,
Een vlaag van knoppen die op springen staan.

Uit jij en jou en woorden weggevlucht.
Ergens heengejaagd. Boomgrens voorbij.
Op adem komen in de dunne lucht,
Je eigen hartslag horen. Vogelvrij.

Uit eigen aard en huid naar iemand toe,
Onontkoombaar. En niet wonen meer
Tot ik Hem, Hij mij vinden zal, en hoe –
Een zee van dromen gaat in mij tekeer.

Met my en die familie gaan dit goed. Ons is al heel gewoont aan mekaar, en ek dink soms te gewoont. Ek probeer lekker dinge met die kinders doen soos om hulle na die SoestDuine te vat, wat ‘n duin landskap in die middle van nêrens is. Dit kort net die see dan is dit soos Kampsbaai. Ek was ook nou die dag na Dominique se groot viool konsertjie. Te oulik.

Ek was gister vir my tweede ski –les. Ek en Florence is in die beginnersklas, maar my instrukteur sê dit gaan al baie goed. Ons vertrek volgende week na Switzerland vir ‘n ski vakansie, met die dat ons na die binnemuurse Skiworld gegaan het om weer in die ritme te kom (of ritme te kry). Ski is vinnig en GLAD NIE SOOS FIETSRY OF YSSKAATS NIE. Hier is paar fotos van ons. Ek is in die sienmyraakgeel baadjie.

Die maand het ek my omgewing goed te fiets ontdek. Dis amazing dat ek so naby die groot stad bly, maar ook naby die boerderye. Ek wil baie graag ‘n naweek op ‘n plaas gaan help. (jip sal fotos hiervan stuur – vir giggles). Nederland is nou in winter, maar ons kry pragtige Pretoria wintersdae ook, waar die sonnetjie jou tog lekker op jou ruggie kan bak.

Op die sosiale front ontmoet ek elke naweek nuwe au pairs. Ons gaan saam na plekker, probeer bier, praat oor kinders en help met vakansiebeplanning. Ja ons ruil skoonmaakstories uit. Die geselskap is welkom en raad verseker ook.

Ek het al my aansoeke na die universiteite gestuur en sal in Mei finaal alles weet. Ek is al voorwaardelik aanvaar by Erasmus Universiteit, maar nou wag ek net vir befondsing. Ek stuur fotos van Nyenrode, die besigheids universiteit waarby ek aansoek doen. Sal maar sien. Ek is wel baie opgewonde om te begin.

Ek was sondag ook vir ‘n regte Nederlandse Sondagete by Marianne se familie in Zoetemeer. Kinders eet in die kombuis en die grootmense met franse wyn in die eetkamer. Dis ‘n plaasgemeenskap en die skoonbroer versamel blomme vir ‘n stokperdjie. Die hele agtertuin is sy skeppingsruimte en lyk my in Junie slaan die blomme jou asem weg. Die familie aanvaar my toe taal en ons gesels lekker oor hulle eie toertjies, die kinders se rapporte en Suid-Afrika. My nederlands kom aan en ek gaan volgende week begin met my 8 weke taalkursus. Hopelik is die volgende skryfstukke in Nederlands.

Ek mis wel my mense en ek voel tog maar soos ‘n uitlander. Dit sal weggaan sodra ek weer besig is om te toer, maar vir nou begin ek Februarie in heimwee. Ek hoor Japie en Lecia is nou in Kaapstad en ek sou dit net GELOVE het om saam met julle daar te kon wees.

Maar nou ja, my Switserse ski-ervaring wag en ek beplan aan Augustus se Frankryk en Belgie toer. Almal is welkom. Dis ek en Sune sover.

2007

2007-01-06T15:11:00.000-08:00

There are no seven wonder of the world in the eyes of a child. There are seven million.
Walt Streightiff

So in die sinnetjie vind ek my 3 fokusse vir die jaar:
- familie Hietink en die kinders
- my verdere reisplanne
- en my studeerplanne

Ek wens julle almal 'n baie avontuurlustige 2007. Ons hou kontak en inspireer/versterk mekaar langs die pad.

Qxford

2007-01-06T10:44:00.000-08:00

Ons is in die baie bevooregde posisie om vir Christopher North te ken (Ernie se boetie). Die meneertjie doen nou sy MBA in Oxford by die SAID Oxford Business school.

Natuurlik gaan ek en Yolandi vir 'n besoek en sommer 'n private toer.

Dit is amptelik - ek gaan alles in my vermoeë doen om in September te begin swot. Dink nie ek sal dit in UK doen nie, maar verseker sal ek dit doen.

Oxford is inspirerend. Ja, ons was by Christ Church college waar Harry Potter geskiet is, maar bo dit als, is daar werklike tradisie. Christopher vertel van sy spesiale eksamen drag (toga en satyn strikdassie), die verskeie College kore ens. En as jy eers in die studente dorp loop voel dit soos 'n akademiese oozing atmosfeer. Daar is groot katedraal/saal geboue, courtyards, eetsale en grasperke vir rekreasie. Dit was vir my goed om dit met my eie oë te sien, want nou weet ek dat dit bereikbaar is. Jy hoef nie noodwendig net daaroor te dink nie, jy kan dit doen.

Die studente is presies soos ons - klein pubs, kletsgroepe, klein studente huise.

Dit was great. Dankie Christopher!

Londen o Londen

2007-01-06T09:53:00.000-08:00

Ek arriveer op Gatwick en natuurlik is ek ekstaties om vir Yolandi daar te sien. Ons bly by haar broer Hannes in Chislehurst, Zone 5. Dit vat ons in die oggend so 30min tot in Londen.

Ek en Yolandi reis lekker saam. Sy is 'n baie chilled traveller en hou my op die regte koers. Ongelukkig is ek min gepla oor die besienswaardighede as ek mense het om te sien. So ek gesels terwyl Yolandi navigate.

Die weer was fenominaal en ons is die eerste dag al op Eye of Londen vir verre horisonne. Lekker vroeg uit die vere en eerste (wel in die middel) van die ry.Die uitsig is wonderlik en ek besef dat die historiese monumente my eintlik verras het. Ek het geen verwagting van Londen gehad nie. Ek het so vinnig my travel guide deurgeblaai, maar ek was aangenaam verras wat daar alles te sien is.

Gelukkig/ongelukkig was daar net te veel om te sien en ons het maar 'n vinnige deurloop van alles gedoen. Ons was Buckingham palace toe, Nasionale museum GESCAN, Potrait museum, Kensington gardens, Tower of Londen,Westminister abbey Sondag diens gedoen,St Paul's GESCAN, Picadilly Circus ens. Yolandi het my in Fortnum & Mason laat ingaan en skielik tref dit my dat ek in Londen is en ook dat dit 'n CONSUMER malhuis is. Een insident wat ek nie sal vergeet nie is QXFORD street, in die reën, ek loop baie moontlik teen die stroom, op soek na 'n Vodafone winkel om my simpel Nederlandse foontjie op te waardeer (geld op te sit- in nederlands). Dis CHAOS. Na Kopenhagen se luukse breë voetganger paadjies teen Londen se smal sypaadjies met groot rooi busse wat verby jou jaag en HORDES maar HORDES mense, was ek verewig geles van my Londen 'dors'. Ek was 4 dae hier en ek dink dis genoeg.

Nog 'n HORRIFIC ervaring (Yolandi sal stem) was ons McDonalds ervaring. Ja ek weet, wat het ons gedink - maar dit was nat buite en ons moes time kill om Werner te sien. Die UK jonges is TERRORS. Hulle gil vir jou as jy na hulle kyk terwyl hulle harde, aaklige gesprekke het, op die counters sit en mense met goed deur strooitjies spoeg. En dan skielik ruk hulle 'n vensterplakaat af en die bondel stap rustig uit. Dan verstaan mens 'n bietjie hoekom die McDonald personeel jou chips pakkie neergooi in jou skinkbord en amper jou koffie daarop ook stamp, en hulle sê nie eers jammer nie. Nee wat, hier is te veel probleme. My laaste probleem waS Gatwick waar toe ek terugvlieg selfs my skoene deur die scanners moes sit. En daar is toue en toue mense wat deur die 'sisteem' moet gaan. GENOEG - jammer al die UK vriende. Ek verander my deuntjie in die volgende paragraaf.

So Nuwe jaar gaan ons saam met Hannes en Charles na 'n heerlike Spaanse restaurant. Die countdown het ons tuis gedoen saam met Hannes se enkel buurvrou wat af en toe na die kat kyk. Dit was feestelik en ons kon die vuurwerke op 'n afstand deur die sitkamer venster sien.

Dit was ook great om vir Karin-Marie, Philna en Werner te sien. Die klomp is nou al 'n paar maande en jare in Londen, maar ons het nogsteeds heerlik gekuier en als was nog dieselfde. Ek dink ek moes wel aanpas om weer gesprekke met mense wat ek ken te hê. Ek was nou vir 'n lang ruk bietjie introverties, met myself en in myself.

Ag dis heerlik om verre vriende te besoek en net weer te besef dat ek Karin-Marie en Bruce love vir hulle analitiese lewenspassie en super humor, Philna vir haar braafheid en instinktiewe liefde, Werner vir sy menslikheid en wêreldklaskwaliteit en liefste Yolandi vir die sensitiewe rots/perpektief wat sy vir my is.

Mag Londen die vriende van ons nie opeet of versmoor nie.

Denemarke - vir rus en vrede

2007-01-05T05:00:00.000-08:00

Denemarke was my inleiding tot Skandenavië. Ek was in Kopenhagen, Roskilde en Helsignor en my algemene afleiding is dat Denemarke die ultimate vakansie plek is as jy getap voel deur die moderne rat race en jy soek 'n wegkomkans - nie 'n drastiese afnip van realiteit nie, maar 'n tikkie stabiliteit/rustige ritme.

Dit was koud, maar nie so koud soos Duitsland vir my nie. Die mense lyk nie almal soos vikings nie, maar is wel effens langer as ons. Vir my is Deens is 'n taal vermeng met frans/duits/nederlands en engels. Hulle praat almal vlot engels met dieselfde aksent as in SA.Hulle sisteme is anders - in die sin van dat ek nie weet of dit intelligent of onprakties is nie. Soos bv hulle flieksitplekke word genommer van binne na buite, dus is 1 in die middel, 2 links van 1 en 3 regs van 1. Hulle straatnommers is dieselfde.

Wat ek wel LOVE van Denemarke is hulle sin vir meubel- ontwerp, ag en eintlike industriële ontwerp. Hulle ontwerpe is gebaseer op funksionaliteit vervolmaak deur eenvoudige ontwerp. Niks is eksentriek nie en niks is vervelig nie. Alles draai om INNOVASIE.

Denemarke is nie noodwendig klinies en skoon nie, maar daar is 'n nasionale trots wat gebou is op die SUPER mag van die Deense koniklikes. Ek sien geen aggressie of woede nie, jonges en oues leef rustig saam en Denemarke straal neutraliteit uit. Dis verseker veilig en gemaklik, maar ek dink wel 'n tikkie revolusie sal hulle goed doen (sê ek nou, die groot spreker?), shake the tree a bit.

Kopenhagen

2007-01-05T04:38:00.000-08:00

Ek het 'n Engelse budget travel boekie by my hostel - Sleep in Heaven - gekry wat Kopenhagen beskryf as " a laid back self-assured place' en dit is so. Dis 'n wêreldstad sonder frille. Onthou ek reflekteer nou, nadat ek ook in Londen was. Kopenhagen is 'n droom in vergelyking met Londen.
Die stad is meestal een lang wandelpad (Stoget - die langste koopstraat in die wêreld). Dit is nie oorbevolk nie en geweldig toeriste vriendelik.

Standbeeld van oumensies

Eers bietjie oor Sleep in Heaven - nee nee, slaap in snorkvallei. Ek land in 'n kamer met 14 mense. Gelukkig word ek geplaas in 'n cubicle van 4 mense, waarvan 2 meisies van Malysië was. O, wee, onder daardie petite voorkoms rus 'n monster wat homself laat hoor in die nag. DRULLENDE SNORK geluide! Die hele kamer het rondgerol die hele nag a.g.v. die twee se snoesige slapie. Oor die algemeen is ek gemaklik tussen baie mense, maar toe ek van buite terug in die kamer kom na my oggend stort en die bedompige lug van 14 mense se aand-asems en persoonlike ruike tref jou, weet jy dat geselligheid stop by gesprekke rondom 'n tafel. Maar die hostel was vol internasionel jongmense en internet was gratis. Ek ontmoet ook 'n franse filosofie onderwyseres.

Kopenhagen het baie tuine versier met pragtige beelde en soms 'n kasteel of slot (koniklike woning). Dene se oggend-roetine is draf in die parke en dan werk in die skare sonlig van 10 - 4h, dan is dit donker.

H.C. Anderson (kinderboek skrywer)
Besienswaardighede is volop in Kopenhagen. Soos ek genoem het is beeldende kuns een van die Deense skatte, so ek was na die Calsberg Glyptotek museum toe. Dis 'n beelde paradys en jy loop deur skatte van antieke griekeland, Egypte en destydse Romeise Europa. O.a. sien ek The Kiss, wat my laat dink het aan die sceen in Pride and Prejudice (Janita en Gina, krul tone).

Wat ek nog nie genoem het nie is dat Kopenhagen die duurste plek op aarde is. Sommige museums is gratis, maar ander geweldig duur.

Ek het toevallig op die aller mooiste kerk afgekom - die Fredericks kirke. Dis oorkant die Amalienborg kasteel en is seker die hoofkerk van die koninklikes. As ek eendag kan, is dit die plek waar ek sou wou trou of begrawe word.mmm. Dis in 'n ronde struktuur en dus het dit nie onnodige lang loogang nie. Die banke is in 'n ronding gebou en oorgetrek met wynrooi kussings. Ek kan dit nie verduidelik nie, maar die plek is fenominaal.

Wat Kopenhagen ook so exciting gemaak het was die aand se vuurwerke by die Tivoli, die grootste amusement park in die middel van die stad. Dis amper soos Simf of Fire in Kaapstad.

Argitektuur gewys is Kopenhagen baie interessant, met vermenging van oud en nuut. Die Museum vir moderne kuns het 'n ou voorkant, maar moderne agterkant.

Hier is nog 'n paar kiekies. Kom na Kopenhagen.

Design Centre Moderne kuns gebou agter en voor

Rosenborg Slot

Roskilde

2007-01-05T04:00:00.000-08:00

Roskilde is 'n klein dorpie so 20min wes van Kopenhagen. In 980 nC bou die Normaanse koning Herald Blaatand die eerste Seeland se Christelike kerk. Die kerk was eers natuurlik na die Reformasie Protestants. Die Roskilde Dom kerk is nou 'n UNESCO Wêreld Herritage site. Wat ongelooflik was om te sien is dat al die Deense koninklikes nou hier begrawe word. Die grafte is so manjefiek en adel - laat my dink wie nie 'n na-latenskap wil hê nie?

Ook in Rosklide is die Viking museum. Ek voel 'n geweldige band met die Vikings, nog voor ek by die museum was. Die Vikings was glad nie noodwendig 'goeie mense ' nie, want hulle het o.a. kerke afgebreeken dorpies geplunder. Hulle het wel 'n tipe pagan geloof gehad met demone, hekse ens, maar ek dink dit was maar fabels. Hulle was digters en storie-vertellers. Maar heel belangrik, hulle was see reisigers.

Die museum is eintlik spesiaal gebou om 5 opgegrawe Vikingskepe wat aan die Roskilde oewers opevind is ten toon te stel. Wat ook spesiaal is, is dat die opgegrawe skepe inspirasie was om dieselfde skepe weer te bou maar om Viking boumetodes te gebruik en dan sal die skip hierdie jaar 'n tog maak tot in Dublin - wat die Viking 'hoofstad' was. Hulle het ook gevind dat een van die skepeoorspronklik van Dublin was.

Gaan besoek die museum se webtuiste by www.vikingeskibsmuseet.dk

Roskilde is ook groot op musiek feeste. Ek het my Real Group CD by 'n great klein CD winkeltjie daar gekoop. Rosklide is hoe ek Skandenavië gevisualiseer het - dun koue lug, groen heuwels, en 'n donker see.

Helsingor

2007-01-05T03:00:00.000-08:00

Helsingor is so 45min van Kopenhagen af. Dit is van hier waar jy op die strand kan staan en die Suide van Swede sien. Daar is ook om die uur 'n ferry wat jou oor vat Swede toe. Die hoof toeriste aantrekking is die Kronborg slot wat Shakespear se Hamlet in afspeel. Die slot is pragtig en die dorp ook, maar op hierdie stadium van my toer was my geld min, my skoene papnat en my tone amper dood. Dus was ek ietwat verwydered van die wonder.

Die kasteel is pragtige geleë op die punt van die land en het 'n wonderlike uitsig. Met die dat die kasteel gebruik was vir van koninklike woning, tot Sweedse trofee, tronk tot Nazi ammunisiestoorplek.

Die dorpie het ander aantrekkings en baie duur winkels. Dis pragtig klein. Village life!

Kersfees 2006

2006-12-25T11:06:00.000-08:00

Aan al my geliefdes, Geseënde Kersfees vanuit Nederland.

Ek was Kersfees hier in die stamland en vertrek more weer na Kopenhagen. Ek het my Duitse memoirs op die blog gesit. Verskoon die yl fotos. Ek werk nog aan die angles.

Kersfees in Nederland was fantasties. Ek was die aand Utrecht toe en vir die wat nie weet nie, Utrecht is bekend vir hulle pragtige klokke in die Dom. Ons het die aand na die handklokspeler gekyk op 'n skerm in die Domhof, terwyl hy die klokkespel repetoir van 6 liedere laat weerklink oor Utrecht. Die handklokspeler lyk soos 'n orrel met stokke vir klavers. Die klokspeler slaan die dan en die klokke word gelui. Pragtig.

Wag, daar is nog.

Van daar skuif ons na die Dom toring wat een met 'n brug aan die Dom verbind was, maar gedurende 'n aardbewing afgeskeur het. Ons is na die biskopkapel en daar is 'n uitvoering van antieke kersliedere gesing deur 'n tenoor en begeleid deur 'n bas lieter. Toe stap ons op na die solder en 13 klokluier in rooi hemde begin aan die 30 ton kloktoue hang en 'n ongelooflike weerklank versprei oor Utrecht. Hierdie is 'n tradisie wat hervat word na 300 jaar.

Toe ek uitstap 22h00 is daar 'n lang tou voor die Dom vir die Kersnag diens. Ek stap toe maar net oor en woon die diens by. Die diens is stampvol en ek sit op die trap. Maar die Domkoor sing Poulenc en daar is 'n vroue hoof dominie. Dit was fenominaal.

Vanoggend is ek na die Woudkapel hier naby vir die diens. Aaklige Zangkring gemeenskap koor wat 2 tone verskillend van die orrel sing, maar die predikant was great. Die middag is 'n regstreekse vertoning van RAAI WAT - Beethoven se Simf 9 in die Konklike konsertgebou in Amsterdam. Oe en ek weën, want die ervaring oorweldig my.

Prettige Kersfeest almal!

Bonn – Be-beethoven

2006-12-25T11:04:00.000-08:00

Bonn se claim to fame is Beethoven en dit was ook my groot doel. Ek het n groot glimlag gegee toe ek weer my geliefde Weinacht markte sien. Die Beethoven huis is klein en eers aan die einde van die 12 kamer uitstalling eindig jy in die kamer waar hy gebore is en dus ook Bonn verlaat op ouderdom 14 dink ek. Maar, nie te min, die uitstalling en Beethoven versameling is indrukwekkend. Van sy haarlok, klavier, briewe, viool en gehoorstukke word daar uitgestal. Die kurator-assistant het teen die einde my aan die arm gevat en gevra – there is a concert in 10minutes. COME and attend. Die konsert was ‘n 3D voorstelling van Fidelio, Beetohoven se enigste opera. Jy moet funky 80s 3D brille opsit en dan speel die surround-sound. Daar is ook 4 pillare met monitors op wat die 4 karakters voorstel. Jy kan die monitors beweeg en so die karakters en hul klank beweeg deur die kamer. Was baie innoverend. Beethoven se invloed is onmeetbaar. In elke groot kultuurstad is ‘n standbeeld of huldeblyk aan hom. Ek koop my Deutsche Grammaphone Simf 9 met Jesse Norman en Domingo as soliste en die Weense orkes. Ek was nie lank in Bonn nie, want my neus het geloop en my hande afgevries. Maar ek vat my laaste Gluhwein sluk en is tevrede met my Duitse ervarings.

Frankfurt – Chicago?

2006-12-25T10:59:00.000-08:00

Ek kan indink dat hulle seker Frankfurt vergelyk met ‘n moderne stad. Skylines, ‘n kanaal, banke en ‘n dash of culture. Waarom Frankfurt – wel omdat ek wou sien waar die boekfair gehou word en al die groot Duitse banke is. Behalwe dat Goethe se huis hier is, weet ek nie noodwendig of jy Frankfurt ‘n kultuur historiese stad kan noem nie. Daar is die Romer distrik, wat tradisionele Duitse huisies het en die staats-operahuis. Ook pragtige brue en snaakse boomlanings.

Maar verder is die luukse inkopies strate soos Zeil ens. Ek wou jazz gaan doen, maar was teen my laaste aand redelik moeg, koud en verkoue. My hostel was ook klipgooi van die stasie (ook klipgooi vir vinnig sex shop plesier vir aaklige mans) Ja, die laaste sin sal ek oor uitbrei – het een dude gesien wat by een ‘shop’ uitloop en wraggies in ‘n ander een weer instap. Skies vir my oordeel en persepsie, maar hy lyk arm, vuil en effens dronk. Wil nie eers verder daaroor dink nie.

Daar is geen kersmarkte in Frankfurt nie, so om my gluhwein ontrekking te stil is ek fliek toe. Ek wou die Duitse oorklank van The Holiday gaan sien, maar eindig toe maar in die oorspronklike engelse een. Ek het Jude Law en Camerone Diaz geniet. Suid-Afrikaanse teaters is by verre meer luuks as die in Frankfurt. Hulle kom maak nie die popcorn-strooisel skoon nie en dit ruik effens na – toemaar.
On the positive side – het ek die Kommunikasie museum besoek en ook ‘n Aussie/bietjie Kiwi, Simone ook ontmoet wat vir ‘n werksonderhoud by ‘n hotel gekom het as ontvangsdame. Shame, sy bly in die hostel oor kersfees.

Hier is die tipe kombuis wat ek eendag wil hê. Eenvoudig en hout.

Munchen – Duitse Glam

2006-12-25T10:54:00.000-08:00

Renier het by my die verwagting geskep dat Munchen die beste stad ooit is – sy tweede huis. (Oktoberfest miskien?) Vir my het dit ‘n rukkie gevat om Munchen se skoonheid en kultuur te verstaan. My mede treinreisiger (jong voetbalspeler wat dik nuwe mitologieboeke en Chinese skryfstyl boeke lees, en wat nog nie in Frankfurt was nie, maar wil na die Mexikaanse piramides gaan kyk) het gesê dat volgens hom die stad te min geld spandeer aan restorasiewerk. Hy dink Leipig is mooier. As jy by die stasie uitloop, en bietjie rondverdwaal is dit soos Pretoria middestad (oordrewe), maar stap bietjie na die middel en ‘n ryk Duiste juweel word gevind. Vir die eeste keer sien ek vrouens en mans in pelsjasse wat verby Veton, Gucci en Armani winkels stap. Munchen doen Kersfees baie meer stylvol as in Berlyn. Die Residenze was die paleis van Duiste keisers van die 13- 17 eeu. Dit het my laat terug dink aan die Schonbrunner schloss in Wenen. As jy my los in ‘n museum soos die raak ek heeltemal verstengel in ‘n fantasie/geskiedenis verhaal. Op die sosiale front het Munchen natuurlik ook verrassings opgelewer. Ek bly in die Meineger Hostel, 800m van die stasie en daar ontmoet ek vir Veronika (Asier meisie van North Carolina wat ‘n uitruilstudent in Madrid is. Sy doen Spaans, maar kan glad nie praat nie.) en Sonja (Suid-Koraan wat uitgaan met ‘n Duitser van Munster en Engelse literatuur in London swot – gebroke engels). Ons gesels heerlik en ons hoof tema is reise en alleen toer. Ek en Veronica gaan na die Duiste bierplek oorkant die straat. Daar land ons in die middle van ‘n spysenieringskool se kersparty.

Ook plaas hulle ons ky die local se tafel. Ons is soos uitheemse lammertjies. Maar ons is braaf, jonk en onervare en bestel groot biere. Vinnig kry ons geselsskap. Dit was goeie geselsskap en die aand het vinnig gegaan.

Volgende aand spandeer ek in ‘n Weinacht konsert met die Paletrina Motetkoor in die Residenze se hofkapel. Die koor word heeltyd begeleid deur ‘n harp. Dit was baie spesiaal. Ek het ook gemaklike manlike duitse geselsskap gehad.

Munchen was vol dinge (oue kultuur en moderne kuns) en Renier ek sal graag weer saam met jou hierheen wil kom.

Leipzig – Musici meesters

2006-12-25T10:48:00.000-08:00

Al het Leipzig my ietwat teleurgestel as ‘n mooi ou stad, was ek geweldig emosioneel en in ekstase toe ek Mendelsohn en Bach se huise besoek het. Om ‘n groot gees soos Mendelsohn in te dink in so ‘n klein eenvoudige huisie was vir my aangryplik. Ek was die enigste toeris die dag. IS MENDELSOHN NIE VIR ALMAL BELANGRIK NIE!!!! Hy was ‘n groot famlieman en ‘n introverte musiekmeester. Leipzig se kulturele stempel het baie te danke aan kom. Ek was so aangegryp deur sy storie dat ek sommer sy kritici soos Wagner kon veroordeel – al is ek ook ‘n Wagner fan. Dan loop jy verder en betree die BACH SPHEER. Ja jy voel die wonder in die atmosfeer. Die Thomas kerk waar hy koormeester was is net omvou in intieme wonder. Sy museum wat oorkant die kerk is, is baie interresant, maar dit mis OEMF. Vir ‘n groot gees soos Bach kon hulle maar wragtig ‘n bietjie meer moeite gedoen het. En ek verpes Duitse museums. Hulle het nie ‘n saak met internasionale toeriste nie. ‘n Engelse toeris kry ‘n afgerolde boek met al die beskrywings. Nog ‘n voordeel van alleen-toer is dat ek rustig deur museums kan stap. Ek lees en luister na alles. Ek kan ure net in ‘n kamer wandel en ek hoef glad nie te kommer om by iemand anders se pas by te bly of te akkomodeer nie.(Pappa, kom ons begin ‘n internasionale museum uitstalling besigheid – daar is ‘n behoefte)

Dresden – my duitse romanse

2006-12-25T10:46:00.000-08:00

Dit het begin met ‘n treinrit in ‘n kompartement met 5 SA ouens van Johannesburg. Hulle was oppad Praag toe. Hulle eet Sneeuballe (tipiese Duitse kers-lekker) en kla bietjie oor die ewige kersmarkte. Natuurlik lag hulle toe ek sê ek gaan juis Dresden toe omdat hulle die 800 bestaansjaar van die Dresden kersmark vier. Duidelik was hulle nie romatiese materiaal nie.
Nee dit was Dresden wat my voete onder my uitgeslaan het. Instinktief het ek presies geweet waarheen om te gaan en ek was die ene borrelende toeris, met rooi wange (koue en gluhwein mengsel). Die stad is mooi van stasie toe agterplasie. Die geboue is groot en magtig. Geweldig indrukwekkend. Miskien het die nagligte ook die vuur aangestook. Die groot aantreklikheid is die Zwinger, wat ‘n paleisgebou is. Ook die Spriezelmarkt en Frauekirche. Waar ek die meeste rondgetrippel het was die Spektakel mark in die Schloss hof. Dis ‘n middeleeuse kersmark, met uitstallers wat aangetrek is volgens tema. Selfs die kindervermaak is soos in die middeleeue – hout mallemeules. Wat vir my great was, was dat al die stalletjies beman was met hippies – new age jongmense, dreadlocks, lapklere en kristalle. Net om die kultuur te sien voortleef in hulle as renaissance- innoveerders was vir my great. Ek het ‘n terra cotta gluhwein goblet as souvenir. In Dresden kry jy van kersmarkte tot kultuur en van Monet uitstallings tot Wetenskap uitstallings in ‘n ondergrondse tonnel. Oorweldigende stimulasie en absolute presier.

Berlyn – die toeriste stad

2006-12-25T10:32:00.000-08:00

Ek ontmoet Fabian, Ewald se vriend op die stasie. Ek kon nie mooi onthou hoe hy lyk nie, maar ons het mekaar riglyne gegee. Hy het homself beskryf as iemand met ‘n effense baard en minder hare as wat ek hom laas gesien het. (duitser?) Ons ontmoet en dit was verseker ‘n great idée om my eerste stad en die groot Berlyn met ‘n local te doen.(Dankie Ewald).Hy dra my tas al die pad na Baxpax hostel waar ek sou bly. Lekker sentraal in Frederickstrasse en baie skoon. Ons het dadelik die Gendamen markt gedoen en gluhwein en bradwurts gehad. Na my tweede kersmark besef ek dat daar ‘n standard resep/uitstalling sal wees dwarsdeur my Duitse toer. Kyk uit vir Nepalse musse, neute, hout kersversierings,bradwurts,kristalle en speelgoed.

Wat my die meeste beindruk het was die Belyn Katedraal. Behalwe vir sy ongelooflike grootheid is daar ‘n grafkelder onder die kerk waar al die keisers ens se kiste is. Die kiste is pragtig en afgrond met ‘n kroonbeeld bo-oop. Die hartseer-gesig was die klein kinderkiste en indrukwekkende loodglasvensters. Ek het baie lank hier rondgedwaal.

Almal rave oor die argitektuur in Berlyn, maar ek moet sê ek het miskien te veel eksentrieke geboue verwag. Duitse argitektuur het ek ervaar as glas-behempt en klinies, maar tog baie mooi.

In die hostel ontmoet ek ‘n meisie wat ‘n Amerikaanse uitruilstudent in Liverpool is. Sy wil ‘n orkesbestuurder word en kombineer dus besigheid en musiek – aha!!! Ook ontmoet ek ‘n ouerige Nederlandse dame van Appeldoorn wat op haar eie rondtoer. Sy is ‘n uitstekende voorbeeld van ‘n alleen wêreldreisiger (van Indie tot Australie, ens). Die aande is net leeg as jy alleen toer en nie noodwendig gemaklik is om ‘n drankie op jou eie te drink by die kroeg nie. So ek het vir my ‘n reeks konserte bespreek. Sy aan die anderkant was al 7uur in die bed.

Berlyn is ‘n great toeriste stad wat goed toerus is vir reis en besigtiging. Die stad is skoon en pragtig oor Kersfees, veral die Unter den Linden wandelpad. Daar is baie museums wat ek net nie gedoen het nie, omdat ek nie tyd gehad het nie. My fokus was kersmarkte.

Deutschland - meine dame und herr

2006-12-25T10:27:00.001-08:00

Meine Dame und Herr”

Dis verseker hoe ek my Duitsland-toer sal onthou. Ek het so baie treingery en so baie my ore gespits vir stasies en tye dat hierdie sinnetjie my senuwees prikkel as ek dit hoor. Ek het heel tuis gevoel in Duitsland. Selfs die taal was vir my ‘n lekker uitdaging om te ont”syfer”. Ek het wel besef dat ek ‘n klein bietjie bevooroordeeld is teenoor Duitsers. “Wêreld diktators” en “ eurosentriese reisigers”. Maar ek het wel versag na gluhwein, crepes en geroosterde neute. Die hoofdoel van my besoek was die kersmarkte en EK HET GE-WEINACHTFEST! Die treinreis was absoluut die moeite werd. Ek het sulke wonderlike sitplekke gehad – selfs heel voor by die bestuurder se kajuit. Om alleen te toer was vir my baie effektief. Ek konsentreer net op myself en raak geirreteerd net met myself. Lienka se opinie dat ek ietwat rigting bedonderd is, is bevestig, maar selfs hier is ‘method in the madness’. Ek het altyd beland waar ek moes. Ek het plekke gesien waar ek nie sou gegaan het nie, maar geweldig sou uitmis. Ek het rigting, maar dis die detail en geduld wat ek nie noodwendig het nie.Met my terugkom besef ek ook dat Nederland my plek is en dat dit hier veel mooier is as in Duitsland. Nie dat ek ‘n oorlogkundige is nie, maar na 60jaar is Duitsland nogsteeds besig om hulle pragstede te herwin. Bou boeties, bou

Desember toerplan

2006-12-15T05:25:00.000-08:00

Ek is amper oppad vir my Desember vakansie. Hier is my reisplanne - sommer vir rekord, prikkeling en belangstellendes.

17 des- vertrek per trein na Berlyn. bly in sentrum. ontmoet moontlik ewald se vriend fabian.
18 des - besoek die aan Dresden vir 800 jaar oue kersmarkt
19 des - leipzig vir die dag.
20 des - vertrek na Munchen.
21 des - Munchen op en af. Jazz en kerst
22 des - vertrek van Frankfurt.
23 des - verken Frankfurt en Bonn- moet Beethoven Simf 9 CD hier koop
24 des - terug met trein na Utrecht en is die aan by Domtoring klokkespel funksie
25 des - oggend kerkdiens in Woud Kapel hier by ons
26 des - vlieg na Kopenhagen, Denemarke en bly in 'n kamer met 14 mense!!!!!!
27 des - verken Copenhage en Rostilde
28 des - verken Helsigor en omgewing
29 des - vlieg laatmiddag na Londen, Gatwick. ontmoet Yolandi daar
30 des - 2 jan - party,party party!
3 jan - terug na Nederland.

Ek het 'n lys wat ek wil sien ooral. groete

Alles in een op Westmaas

2006-12-09T23:45:00.000-08:00

Hierbo is die huis van my ouma se oupa se broer, Dr C.E. van Koetsveld.Hy was die grootste figuur wat uit Westmaas kom omdat hy hofpredikant van die koninklike huis onder Koning Willen 3 was. Hy het 5 staatsbegrafnisse gehou en Koningin Wilhelmina, huidige koningin Beatrix se moeder, gedoop. Hy het meer as 100 boeke geskryf oor vrouens, diere en kinders in die Bybel en ook selfs kinderboeke. Van sy boeke word nou nog as studiebronne op universiteite gebruik.
Ek is na Westmaas om 'n boeke namens my ouma vir Mnr Henk van Etten te bring. Hy bly sy hele lewe lank al in Westmaas en het met C.E. van Koetsveld se boeke oor Westmaas en allerlei begin versamel.

My dag se hoofdoel was om die boeke te gee, maar saam is ek toe verdiep in my familie geskiedenis. Maar daar het vir my nog 'n grooter verrassing gewag. 'n Ontmoeting met 'n ongelooflike mens.
Mnr Henk van Etten het in die ministrie gewerk in Den Haag, maar toe is sy vrou in 'n motor-ongeluk en vir 6 maande in 'n koma. Daarna word sy wakker maar is verlam met breinskade. Henk is nou haar voltydse versorger. Hy het opgehou werk en versorg haar nou al vir 10 jaar.
Ons het die hele middag oor sy boekversameling, Westmaas, Nederland en sy vrou gesels. Die hele middag was vir my een groot les. Om deel te wees van so 'n mens se dag het my oë laat oopgaan.

Die feit dat ek nou 'n stukkie van my familie-geskiedenis in lewende lywe ervaar het, was vir my net so AMAZING.

Nederland en al haar verrassings!

Boekkas vol van C.E.vK se boeke wat Henk versamel het. Dit staan in sy sitkamer.

St Nicholas dag – 5 Desember 2006

2006-12-07T02:06:00.000-08:00

Ek sou nooit so ‘n ‘pakkies avond’ gehad het as ek nie ‘n au pair was nie. Nederland tref goed onderskeid tussen die religieuse en kommersiële kersfeeste. St Nicholas is ‘n kersvader wat uit Spanje kom. Hy en sy helpers (swarte piete – hulle is swart want hulle kom uit Sapnje?) kom met ‘n stoomboot 2weke voor 5 Desember in Nederland aan. Op TV is daar ‘n spesiale Sinterklaas joernaal wat al Sinterklaas aktiwiteite uitsaai bv sy aankoms, kinders se afwagting (mense slaan tent op by die aankomsplekke) en die Sinterklaas huis waar die pakkies opgemaak word.
Elke kind moet ‘n “verlanglijsje” skryf en aan die Sint stuur. Die swarte piete kyk uit deur die jaar of die kinders soet was en as hulle nie was nie kry hulle geen ‘cadoujes’ nie. Nadat die hele Nederland Sint se bewegings en reëlings gevolg het is alles reg vir die groot aflewering

Ek was die oggend by die kinders se skool waar Sint sou aankom. En interdaad – hy kom met ‘n groot lawaai met Piete op fietse en hy in ‘n Riksa. Hy ry gewoonlik sy perd Americo, maar die wou nog slaap. Die kindes sing Sinterklaas liedjies en die onderwysers word deur Piete op fietse gelaai. Sint skud die kinder se hande en maak geselsies.

Ek is genooi na Florence se klas waar Sint eerste gaan wees. Ag die klassies is so mooi versier en van die kinders het soos Sint of swarte piete aangetrek. Sint en sy SAAG Piet het een van die seuntjies se stoel saamgeneem om korter te maak. Hy bring dit die volgende dag terug.

Die lekkerste van St Nicholaas is pakkiesavond. Die deurklokkie lui en skielik is daar gooiing sake met geskenke voor die deur ( jy reel met die bure). Daar kom ook ‘n brief van St Nicholaas waar hy aan elkeen ‘n gedig neergeskryf het. Die brief gaan oor jou geskenk en wat jy goed gedoen het die jaar. Ook is daar bietjie raad oor dinge waarop jy kan verbeter. Die Hietink gesin het my ooral ingesluit en ek het ook geskenke gekry – ‘n dagboek, CD van Marco Busato (huge hier) en ‘n pienk handdoek. My gedig het net mooi goed gesê o.a. “jy gaat je steeds meer als een Nederlandse gedragen en durf je met rok en al op de (heren)fiets te wagen. Met een brede interesse en een ondernemende geest maak je van jouw verblijf in Nederland zeke het meest. Ga dus maa lekker door met genieten.”

Die aand was baie spesiaal en ek is so dankbaar vir die famlietjie waarin ek is.

Nederlandse fiets

2006-12-04T13:45:00.000-08:00

Ek het ontdek hoekom die Nederlanders so mooi regop op hulle fietse sit – dis spesiale nederlandse fietse. En ek dog my ou moutain bike is deftig. Toe nie. Die nederlandse fiets se stoel sit lekker hoog, jy het ‘n mooie klokkie, dynamo liggie en ingeboude remme (as jy jou pedale terugwaarts trap). Natuurlik het dit my ‘n paar valle en vergattende oomblikke gekos voor ek al die ‘gadgets’ uitgewerk het, maar nou is ek pure nederlands.

Ek het Rebecca by die skool gaan optel en agter op my fiets gelaai. Ook het ek Vrydag-aand die 20h00 Casino Royal film gaan sien in Zeist wat so 7km van ons af is te fiets.

Fliek toe gaan is ‘n OUTING vir die nederlanders. Jy moet bespreek anders betaal jy 10euro eerder as 4.50 euro. En daar is ‘n pouse op die spannendste deel. Wat ek die meeste geniet het was die feit dat almal hulle papiere ens na die tyd heel pligsgetrou in die asblik kom gooi het en dat my jas en serp nog netjies aan die kapstok gehang het toe ek uitgaan. Al die pad terug bedink ek ‘n BOND-lewe. Vol avontuur en glans. Ek hou van die nuwe BOND en daar was ‘n paar klassieke en lagwekkende oomblikke in die fliek.

Saterdag ontdek ek Utrecht weereens. Is op in die Domtoring en het die mooiste klokke en uitsigte gesien. Ook die klokspeler ontmoet wie die hele oggend Sinterklaas liedjies moes speel.

Sondag was besonders, want ek het baie leestyd gehad. Spontaan besluit ek toe om na ‘n GRATIS Bach Cantate uitvoering in die Geesteskerk, Utrecht te gaan bywoon. Jy kry ‘n papier met die hele Cantate se woorde en ook die slotkoraal se note. Aan die begin oefen die gehoor saam met die koor en orkes en siedaar aan die einde van die Cantate sing die gehoor die laaste koraal saam. FABULOUS.

Ek drink alleen wyn in ‘n kroeg, ek ry alleen trein of bus. Ek is van die skynde onbeskofte mense wat met oorfone in publieke vervoer sit. Maar dis fine vir nog 2 maande. Dan moet ek met my mede Nederlanders begin meng en gesels. Niemand vra my waarvandaan ek kom nie. Dus gaan ek maar vir hulle begin sê.

'n Perfekte dag

2006-12-01T03:25:00.000-08:00

Ek noem dit ' 'n perfekte dag' want dis nie noodwendig 'die' perfekte dag nie- ekstroverties gevul met mense, parties en gesprekke- maar dit was 'n vol dag gevul met dinge wat my tevrede gestel het.

Ek was die oggend vroeg Baarn toe. So 10min van Bilthoven.

Ek het 'n spesiale trein kaartjie, Kortingskaart, omdat ek baie treinry. maar die is slegs geldig buite oggendspitstye. Met die dat ek my eerste gesprek met 'n treinkonditeur gehad het. gelukkig sit ek met 'n kaart op my skoot en vra 'ekskuus' in plaas van 'pardon'. ek is vergewe sonder 'n boete, maar moes by die volgende stasie uitklim en wag tot na 9h00 as spitstyd om is. Ek jok, ek was al voorheen voorgekeer toe ek onwetend in eersteklas sit i.p.v 2de.

In Baarn het ek 'n voorsmakie van 'n taalkursus gehad. Ons is 7 au pairs - van Poland, Yoguslawie, Swede ens. Ons sing liedjies en leer grammatika ens. ek sal by die gevorderde kursus inval. Sien baie uit. Daar is een Sweedse meisie, Sofia, met wie ek goeie vriendinne kan raak.
Ek is toe Hilversum toe - moderne dorp met selfs 'n Mac rekenaar shop. ek het 'n digitale kamera gekoop so berei julle voor op 'n visuele sensasie.

Ek was gistraand by 'n strykkwartet uitvoering by die Walter Maashuis. Dis 'n huiskonsert kamer en saam met die musikante was ek weer 40 jaar jonger as die gehoor. Hulle het Mendelsohn en Haydn gespeel. dit was fenominaal en heerlik om weer in 'n konsert te sit. Die groep se naam is Matangi kwartet. Het my sommer geinspireer om weer te komponeer en myself te verdiep in interpetasie.

Wat die dag so perfek afgerond het, was my laaste fietsry vanaf die konsert om 22h00, in die koue na my huis wat gerieflik 2 strate weg was. die hele dag was mistig en werklik vir die eerstekeer koud.
Ek voel tuis, tevrede en geinspireerd.

En die volgende - Brussels

2006-11-27T06:12:00.000-08:00

Ek was die naweek by Reinier se ouers, Dolly & Reinco Hietink in St Genius- Rode, net buite Brussels.

Ek was miskien 3ure maks in Brussels middestad, maar ek het so gevoel dat dit my volgende blyplek kan word. Ek vind Brussels klassiek, romanties en ongelooflik mooi. Dit is 'n mengsel van Franse en Nederlandse invloede.

Ek sal verseker teruggaan en lank daar rondwandel.

Die Hietink grootouers is wonderlik. Dolly leer haarself Italiaans en sy en Reinco toer graag. Sy het self athrietis en osteoperose, maar niks hou haar terug nie. Ons het saam met die kinders Sondag 'n heerlike wandeling in een van die nabye woude gaan neem. Sy is 'n ouma so uit die boek - dis sjokolade mousse, letterkoekies, volle toegeruste speel-speel kombuisie vir die kinders. (ons moes elke oggend eers hulle ontbyt uit 'Alfreco' eet waaraan die dogtertjies die hele oggend gewerk het)

Ek moet nou elke aand vir die dogtertjies 'Slaap my kindjie' sing (ps. ek moet die regte woorde kry - ek maak my eie op tot sover). Dan eet die grootmense en ons gesels heerlik in Nederlands en drink franse wyn. Natuurlik hoor ek alles oor die Hietink gesin en ons praat ure oor die kinders.

Maar Brussels sien my verseker weer!!!!

Suzuki rondom 'n tafel

2006-11-24T03:25:00.000-08:00

Ek was gistraand vir my eerste ouerkursus in die Suzuki - Talent Education metode. Dit was aangebied deur Johannes, Dominique se withaar, borrelende vioolmeester in sy huis in Utrecht. Hy het 'n lieflike regop woonstel met 'n musiek 'sentrum' bo. Ek was in 'n groep van 4 mammas wat almal voltydse ma's is (was advokate, ortopete en joernaliste). Johannes deel met ons sy 45 jaar kennis oor kindermusiek opleiding en 25jaar se ervaring van die Suzuki metode.
Die Japanese stigter, Suzuki het Japan se viool-onderrig verander met wêreldwye effek. Hy glo dat elke kind 'n talent kan ontwikkel.

"Every child can learn. It is not the goal of Suzuki education to produce concert artisit, but to produce happy, hardworking people with hightly developed abilities."

Ek lees dat kinders leer dinge sintuiglik en n.a.v. koordinasie van aktiwiteite. Dan ook moet kinders dinge globaal en analities insien. Ek wens ek kan die beginsel behoorlik verduidelik, maar ek het glad nie nou die tyd nie.

Al wat ek kan sê is dat ek weereens verstom is oor moeders se intense betrokkenheid by hulle kinders se ontwikkeling. Ek leer so baie en besef dat hierdie jaar as au pair my baie verrassings gaan bied.

Ook besef ek dat ek wel in Nederland sal wil bly in 'n huisie/woonstel soos Johannes.

Waar is ek nou

2006-11-23T02:35:00.000-08:00

Ek is 'n au pair in Nederland by die Hietink Familie. (Reinier, Marianne & Rebecca (8), Dominique (6) en Florence (6)). Ek bly in 'n pragtige buurt genaamd Bilthoven wat deel is van De Bilt. Ons bly 15 min buite Utrecht in die middel van Nederland.

Dis herf in Nederland en die strate het almal geel,rooi en bruin blaardakkies. Daar is verskeie bosse in ons omgewing en ek ry graag Saterdae op my bergfiets daardeur. Henno het vir my 'n great 'Ipod'-dingetjie gegee waarmee ek heerlik na die Hilliard Ensemble ens kan luister terwyl ek jaag soos die wind deur die woude.

Op hierdie stadium doen ek huiswerk van 7- 9:30 dan is ek af tot 16h00. Ek verken dan. Was al in Baarn, Soest, Zeist, Den Dolder,Amsterdam, Amersfoort, Utrecht, Eindhoven, Den Bosch en Zoetemeer.

Die naweek gaan ons Belgie toe na Reinier se ouers wat bly buite Brussels. Ek sal later verder hieroor uitbrei.

Waarom au pair?
Want ek was lus om myself te verplaas, Nederland te ervaar, te sien hoe dit is om 'n 'moeder' te wees, te leer oor myself en moontlikhede van verdere studies te ondersoek. Ek is geweldig geseënd in waar ek is in my lewe. Ek is nog glad nie spyt nie.

Kaapstad,my slaapstad

2006-11-22T03:31:00.000-08:00

hier sal ek nog verhale skryf oor my 'moeder'.
solank 'n paar foto's - dankie janita!
Skemer in Oranjezicht van ons balkon Kerkkamp people

Rene, Estelle, Tiaan & Lize